|
| | |
| | |
| | |
| | |
| | |
| |
| Strefa
kursanta |
|
Menu dostępne tylko dla kursantów OSK Akropol po uprzednim zalogowaniu się
Zaloguj się |
| | | |
| |
|
|
|
|
|
|
Pierwsza pomoc w wypadku drogowym |
|
Pamiętaj o zapewnieniu sobie bezpieczeństwa, sam nie możesz stwarzać
sobie stanu zagrożenia
1.
Zaparkuj
przed miejscem zdarzenia celem zabezpieczenia miejsca i kierując koła w
stronę pobocza, włącz światła awaryjne.
2.
Nocą
załóż na siebie coś jasnego lub przyczep sobie jakiś materiał odblaskowy
i używaj latarki. Stosuj ogólne zasady bezpieczeństwa.
3.
Wyślij
świadków wypadku, aby ostrzegali nadjeżdżających kierowców oraz
powiadomili policję, pogotowie ratunkowe.
4.
Ustaw
trójkąty ostrzegawcze lub światła w odpowiedniej odległości (wg kodeksu
ruchu drogowego) od miejsca wypadku z obu stron.
5.
Wyłącz
zapłon we wszystkich uszkodzonych pojazdach i jeśli potrafisz, odłącz
akumulator. Zamknij dopływ paliwa w pojazdach z silnikiem Diesla i w
motocyklach.
6.
Ustaw
pojazdy w stabilnym położeniu. Jeśli samochód stoi normalnie, zaciągnij
hamulec ręczny, włącz bieg lub zablokuj koła, spróbuj zabezpieczyć
pojazd przed przewróceniem się.
7.
Rozejrzyj się, czy istnieją fizyczne zagrożenia. Czy ktoś pali
papierosa? Czy w najbliższym otoczeniu są pojazdy z oznakowaniem
wskazującym na niebezpieczny ładunek? Czy została zerwana napowietrzna
linia energetyczna? Czy w pobliżu jest rozlane paliwo?
8.
W wyniku
zderzenia dochodzi do różnych obrażeń u kierowcy i pasażerów. Szybko
oceń stan poszkodowanych. Z samochodu wyciągaj ich tylko w niżej
wymienionych sytuacjach: kiedy istnieje niebezpieczeństwo zapalenia się
pojazdu, kiedy istnieje niebezpieczeństwo najechania na uszkodzony
pojazd przez inny pojazd, lub kiedy potrzebna jest reanimacja
poszkodowanego.
9.
Zajmij
się w pierwszej kolejności tymi, których życie jest zagrożone.
Przeszukaj teren, żeby nie pozostawić ofiar rzuconych gdzieś dalej od
miejsca wypadku, lub które same oddaliły się (szok powypadkowy).
10.
Bezzwłocznie, jeśli jest potrzeba, przystąpić do reanimacji i opatrzyć
obrażenia zagrażające życiu lub wyglądające niebezpiecznie. Jeśli to
możliwe, zajmij się poszkodowanymi nie zmieniając ich pozycji (wyjątek -
reanimacja).
11.
Wstępnie
zawsze zakładaj, że nastąpiło uszkodzenie kręgów szyjnych. Podtrzymuj
rękami głowę i szyję ofiary, tak aby mogła ona swobodnie oddychać. W
miarę możliwości obserwuj stale wszystkich poszkodowanych aż do
nadejścia specjalistycznej pomocy.
|
|
|
|
PODSTAWOWE ZABIEGI RESUSCYTACYJNE U DOROSŁYCH |
Zadaniem osoby udzielającej pierwszej pomocy jest
utrzymanie przy życiu poszkodowanego i nie dopuszczenie
do powstania dalszych powikłań do chwili przybycia
lekarza bądź karetki pogotowia ratunkowego.
1. Upewnij się, czy poszkodowany i wszyscy
świadkowie zdarzenia są bezpieczni.
2. Sprawdź reakcję poszkodowanego:
- delikatnie potrząśnij za ramiona i
głośno zapytaj:
"Czy wszystko w porządku?"
|

|
3a. Jeżeli reaguje:
- zostaw poszkodowanego w pozycji, w której go
zastałeś, o ile nie zagraża mu żadne
niebezpieczeństwo
- dowiedz się jak najwięcej o stanie
poszkodowanego i wezwij pomoc, jeśli będzie
potrzebna, l regularnie oceniaj jego stan.
3b. Jeżeli nie reaguje:
- głośno zawołaj o pomoc,
- odwróć poszkodowanego na plecy, a
następnie udrożnij jego drogi oddechowe,
wykonując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy
|
 |
- umieść jedną rękę na czole poszkodowanego i
delikatnie odegnij jego głowę do tyłu, pozostawiając
wolny kciuk i palec wskazujący tak, aby zatkać nimi
nos jeżeli potrzebne będą oddechy ratunkowe,
- opuszki palców drugiej ręki umieść na żuchwie
poszkodowanego, a następnie unieś ją w celu
udrożnienia dróg oddechowych.
4. Utrzymując drożność dróg oddechowych
wzrokiem, słuchem i dotykiem poszukaj
prawidłowego oddechu
- oceń wzrokiem ruchy klatki piersiowej,
- nasłuchuj przy ustach poszkodowanego
szmerów oddechowych,
- staraj się wyczuć ruch powietrza na
swoim policzku.
|
 |
W pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia
poszkodowany może słabo oddychać lub wykonywać głośne,
pojedyncze westchnięcia. Nie należy ich mylić z
prawidłowym oddechem. Na ocenę wzrokiem, słuchem i
dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz
jakiekolwiek wątpliwości czy oddech jest prawidłowy,
działaj tak, jakby był nieprawidłowy.
5a. Jeżeli oddech jest prawidłowy:
- ułóż poszkodowanego w
pozycji bezpiecznej,
POZYCJA BOCZNA
Istnieje kilka
wariantów pozycji bezpiecznej, każdy z
nich ma swoje zalety. Żadna z pozycji
nie jest idealna dla wszystkich
poszkodowanych.
Pozycja powinna być stabilna, jak
najbliższa ułożeniu na boku z odgięciem
głowy i brakiem ucisku na klatkę
piersiową, by nie utrudniać oddechu.
Zaleca następującą sekwencję
postępowania w celu ułożenia
poszkodowanego w pozycji bezpiecznej:
- zdejmij okulary poszkodowanego,
- uklęknij przy poszkodowanym i
upewnij się, że obie nogi są
wyprostowane,
- rękę bliższą tobie ułóż pod
kątem prostym w stosunku do ciała, a
następnie zegnij w łokciu pod kątem
prostym tak, aby dłoń ręki była
skierowana do góry,
- dalsza rękę przełóż w poprzek
klatki piersiowej i przytrzymaj
stroną grzbietową przy bliższym
tobie policzku,
- drugą swoją ręką złap za dalszą
kończynę dolną tuż powyżej kolana i
podciągnij ją ku górze, nie
odrywając stopy od podłoża,
- przytrzymując dłoń dociśniętą do
policzka, pociągnij za dalszą
kończynę dolną tak, by ratowany
obrócił się na bok w twoim kierunku,
- ułóż kończynę, za którą
przetaczałeś poszkodowanego w ten
sposób, zarówno staw kolanowy jak i
biodrowy były zgięte pod kątem
prostym,
- wyślij kogoś lub sam udaj się po pomoc
(wezwij pogotowie) tel. 112 z
telefonu komórkowego
- regularnie oceniaj oddech.
5b. Jeżeli oddech nie jest prawidłowy:
- wyślij kogoś po pomoc, a jeżeli jesteś sam,
zostaw poszkodowanego i wezwij pogotowie, wróć i
rozpocznij uciskanie klatki piersiowej zgodnie z
poniższym opisem:
º uklęknij obok poszkodowanego,
º ułóż nadgarstek jednej ręki na środku klatki
piersiowej poszkodowanego,
º ułóż nadgarstek drugiej ręki na już położonym,
 |
|
 |
| Ułóż
nadgarstek jednej ręki na środku klatki
piersiowej |
|
Nadgarstek
drugiej ręki ułóż na już położonym
|
º spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nie
będziesz wywierać nacisku na żebra poszkodowanego; nie
uciskaj nadbrzusza ani dolnego końca mostka,
º pochyl się nad poszkodowanym, wyprostowane ramiona
ustaw prostopadle do mostka i uciskaj na głębokość 4-5
cm,
º po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatkę
piersiową, nie odrywając dłoni od mostka. Powtarzaj
uciśnięcia z częstotliwością 100/min (nieco mniej niż 2
uciśnięcia/s),
º okres uciskania i zwalniania nacisku (relaksacji)
mostka powinien być taki sam.
|
|
|
|